Hot & Romantic Assam

An  Assamese Hot Romantic 🔥 Poem   নিসিদ্ধ গংগাত ডুব যোৱাৰ ভয়ত  তপ্ত পৰশৰ মাদকতাৰ পৰা  পলায়ন কৰি নিজকে কিমান  দিবা যাতনা ?  সঘন উশাহৰ উশৃংখলতাই যৌৱনৰ  উঠন বুকৰ ভাজে ভাজে নামাই দিয়া আকাশি গংগাৰ মৃদু লুণীয়া গোন্ধটো বাৰু কেনেকৈ লুকুৱাবা নিজৰ পৰা ।  কম্পিত সিক্ত তোমাৰ গুলপীয়া ওঠ দুটিক  কোনে বাৰু বুজাব আজি লেলাউটিৰ পৰিভাষা । ইচাট বিচাট কৰি বাগৰ সলাই সলাই  খুলি  দিলা সমস্ত যৌৱনৰ অনুভূতি।  এৰি দিলা থোকা থুকি শব্দৰ অশ্লীলতা কম্পিত হল নিসিদ্ধ যৌৱন । ডুবি গল আজি যৌনতাৰ দুৱাৰডলি  থাকিগল মিছা অহংকাৰ , প্ৰেম আদি ।  নিসিদ্ধ  গংগাত দুব গল সকলোবোৰ। 

Assamese Modern Motivational Poem for Lovers আদৰণি নতুন পুৱা, তোমাৰ জেউতিৰ পৰশত উজলি উঠিব আকৌ এটা নতুন জীৱন । বৃক্ষৰ ক্ষুদ্ৰ গুটিত থকা অপৰিসীম জীৱনী শক্তিৰ দৰে শক্তি সমাহিত তোমাৰেই কোমল হৃদয়ত । সপোন বিচাৰি জীৱনৰ মাজে মাজে কৰে গতি , নামানি বাধাৰ প্ৰাচীৰ।

চুৰমাৰ থানবান সময়ৰ হাতত , পৰাজয় বৰণ কৰে নিয়তিৰ ওচৰত, ককবকাই অহৰহ হৃদয়ৰ দোষত, বিষত কোঙা আজি কোষ মস্তিষ্কৰ ।

লিপিত খাই দেহৰ ভাজে ভাজে, একাত্ম হওঁ জীৱনৰ স'তে। চুটি চুটি উশাহত , নিশব্দ ৰজনীৰ নিদ্ৰা ভংগ। লাজতে লুকায় পূৰ্ণিমাৰ জোনটি, ঢাকিলৈ শুকুলা মেঘৰ ওৰণি। দৌৰি দৌৰি অশ্ব আজি ক্লান...

পাৰিছা । শিকিছা । সহিছা । কৰিছা । ভুগিছা । ডুবিয়াইছা । বুটলিছা । দেখিছা । পাৰিবা। ............................................ আগুৰি লৈছা , পাৰিছা । ন ন অভিজ্ঞতা, শিকিছা । কৰ্মৰ প্ৰবল হেছা, সহিছা । জ্ঞানৰ পূৰ্ণ ...

হেৰুৱালো হয় নিশ্চয় শব্দবোৰ , নাপালা হয় নিশ্চয় অৰ্থ বোৰো, ভাবিছা নে কেতিয়াবা ? যদি নাথাকিল হয় মাৰ আৰ্শীবাদ।

মিছা কৈছা, কোৱাচোন কিয় ? জীয়াই আছো সেই বাবেই!

ৠতু আহে ৠতু যা য় । পৰিভ্ৰমী চৰায়ে , সপোন বিচাৰি জীৱনৰ মাজেৰে আকৌ উৰিব এবাৰ বিচাৰি নিশাৰ আশ্ৰয়। পুৱাৰ পৰা আকৌ আবেলি হব, পৰিক্ৰমাৰ মাজেদি আগুৱাই যাব সপোনবোৰ। ধুনীয়া পৃথিবীখন আৰু ধুনীয়া হব ।

যেতিয়াই নাপাইছিলো তোমাৰ খবৰ, পুতলা হৈ পৰিছিলো প্ৰযুক্তিৰ হাতত। Fb,WA আৰু Instagram ৰ  দুনিয়াত হাবাথুৰি খাই ফুৰিছিলো বিচাৰি তোমাৰ খবৰ। তীব্ৰ উত্তেজনা আৰু মানসিক দন্দত পৰিছিল ভাগি মোৰ থুনুকা হৃদয়। চাবুকৰ কোবত যেন চিৰাচিৰ দেহা । প্ৰযুক্তিৰ বুটাম টিপি তোমাৰ খবৰ বিচৰাই যেন মোৰ বেহা । অনন্ত প্ৰতীক্ষাৰ অন্তত তোমাৰ খবৰ, জুৰ পেলাই দিছিল মোৰ অশান্ত হৃদয়। আলফুলে পঢ়ি ৰাখিছিলোঁ বাৰ্তা সযতনে, যেন বুকুৰ মাজত সুমুৱাই থৈছোঁ তোমাকেই । ৰৈ যাব নিশ্চয় মোৰ সপোন সেমেকা হৈ , যিদৰে ৰৈ যাব মোবাইলৰ ডাটা আধৰুৱা কৈ। কাৰণ ইটো প্ৰান্তত নাই যে আজি তোমাৰ সহাৰি ।

হেঙুলীয়া আবেলিটোৰ মাদকতাত ডুব যোৱা বেলিটো পশ্চিমৰ দিগন্তত অস্তপ্ৰায় । বিচ্ছুৰিত বৰ্নালীৰ অপৰূপ আভাৰ দ্বাৰা পৰিবেস্টিত  মুখমণ্ডলৰ উজ্জলতাই ম্লান কৰিদিলে হাজাৰ বছৰ পুৰণি মান্যতাক । লিখাহৈছে হৃদয়ৰ এমুঠি ৰাগ সম্বলিত বিমূৰ্ত প্ৰেমৰ ৰূপ গাথা । পুস্পবৃষ্টিৰ প্ৰেমত মতলীয়া আজিৰ শীতৰ সন্ধিয়াই কিয় বাৰু আলিঙ্গন কৰে;  সদ্য যৌৱন প্ৰাপ্ত প্লাবিতাৰ লগত  । শিলত ঠেকা খাই খাই বাগৰি অহা সুভ্ৰ শীতল জলৰাশিৰ কোলাত বহি থকা মাত্ৰ যেন এটা নিশ্চুপ শিলগুটি।  কি যে বিমূৰ্ত।

দেহাত ৰৈ গ'ল কিছূ মধুৰ স্মৃতি , লিৰিকি বিদাৰি কৰিছো তকে ৰোমন্থন | পলে পলে অনুভৱ শিহৰণৰ মধুৰ ঝনকাৰ ; ঘৰ্মাক্ত দেহাত অবসাদৰ লভিছো পৰম তৃপ্তি  | উঠন বুকুৰ মাজেদি আগুৱাই গৈছে ঘামৰ কনিকা, এৰিথৈ গৈছে মিঠা মিঠা গোন্ধ এটা | শীতকালতো অনুভৱ গ্ৰীষ্মকাল প্ৰখৰতা, পৰিবলৈ নিদিওঁ শাত এই গাভৰু দেহাক ।

দেখা নাই মই, তথাপি শুনিছিলো সৰুতে আইতাৰ মুখত, পৰীৰ ৰূপ লাবণ্যৰ কথা। পৰী চোৱাৰ হেপাহ সদায়েই আছিল । কল্পনাৰ সাগৰত যেতিয়াই ডুবিয়াইছিলো, তেতিয়াও কিজানি পৰিস্ফুত হোৱানাছিল পৰীৰ অবয়বৰ কথা!! বৰ্ননাতীত আপৰূপ আভাই চকুত চাতমাৰি ধৰে। চাবই নোৱাৰি সাধাৰণ মনুষ্য হৈ, আজিও যেন থাকি গল , পৰী চোৱাৰ হেপাহ। ঘুমুতি ভাঙিলে পৰীও বোলে আঁতৰি যায় ; কোনোবা জোনবাইৰ দেশলৈ.. আইতাই কৈছিল তাহানিতেই।

নিজান ৰাতি,  আউলি বাউলী তোমাৰ কেশ , আধা মেলা নয়নৰ চঞ্চলতাই, আজি কিয় শুবলৈ  দিয়া নাই গুলপীয়া ওঠ দুটিক ? স্নিগ্ধ জোনাকৰ মধুৰ স্পৰ্শই কপনি তুলিছে  হৃদয়ৰ কোনোবা নিভাঁজ কোনত । সৰিছে নিয়ৰ আজি, সেমেকিছে দুবৰি, মিলনৰ পূণ্য ভুমিত একেকাৰ হবৰ মন গৈছে , সাঁতুৰি নাদুৰি তোমাৰ হৃদয়ত ।

 Assamese Poem असमिया कविता জানিছো আজি ৰান্ধিছ কিবা খুব জুতি লগা কৰি ।  নোসোধো কি ৰান্ধিছ বুলি নকবি তই নাই ৰন্ধা বুলি নোৱাৰো শুধিব কালৈ ৰান্ধিছ বুলি ।। मैं आपको नहीं पूछ सकता......

Romantic Love Story Art {दुनिया की आत्म-विनाशकारी शक्ति की कहानी The story of the self-destructive power of the world }असमिया कविता Assamese Poem বিষাইছে , বিষাবলৈ দিয়া। বিষ বৰ আদৰৰ। বিষ যেন মোৰ বৰ মৰমৰ। নাথাকে যেতিয়া শীতকালত গছ বিৰিষত পাত , লঠঙা ডালেই যিদৰে গছৰ সাৰথি। বিষো মোৰ বাবে তেনেকুৱাই লগৰী। মহাকালৰ নিষ্ঠুৰ গৰ্ভত বিষৰ উৎপত্তি আৰু মহাকালৰ বুকুতেই যেন ইয়াৰ পৰিসমাপ্তি।  যিমানেই আগুৱাই গৈছো সিমানেই দৃহ হৈছে, বিষৰ লগত মোৰ আত্মীয়তা।  বিষাইছে আজি , বিষাবলৈ দিয়া ।। আত্মদহনৰ মহাযজ্ঞত বিষৰ আহুতি যেন সাগৰ মন্হনৰ পাছত নীলকন্ঠৰ দহনৰ কাহিনী।

   असमिया कविता  Assamese Poem आधी रात মাজ নিশা এভুমুকি মাৰিলো মই।   নিৰবে নিশব্দে আকৌ উভতি আহিলো মই।  ভালে আছে অমানিশা , আছা তুমিও ।