হেঙুলীয়া আবেলিটোৰ মাদকতাত ডুব যোৱা বেলিটো পশ্চিমৰ দিগন্তত অস্তপ্ৰায় ।
বিচ্ছুৰিত বৰ্নালীৰ অপৰূপ আভাৰ দ্বাৰা পৰিবেস্টিত মুখমণ্ডলৰ উজ্জলতাই ম্লান কৰিদিলে হাজাৰ বছৰ পুৰণি মান্যতাক ।
লিখাহৈছে হৃদয়ৰ এমুঠি ৰাগ সম্বলিত বিমূৰ্ত প্ৰেমৰ ৰূপ গাথা ।
পুস্পবৃষ্টিৰ প্ৰেমত মতলীয়া আজিৰ শীতৰ সন্ধিয়াই কিয় বাৰু আলিঙ্গন কৰে;
সদ্য যৌৱন প্ৰাপ্ত প্লাবিতাৰ লগত ।
শিলত ঠেকা খাই খাই বাগৰি অহা সুভ্ৰ শীতল জলৰাশিৰ কোলাত বহি থকা মাত্ৰ যেন এটা নিশ্চুপ শিলগুটি।
কি যে বিমূৰ্ত।
Comments
Post a Comment